|
• پارکینسونیسم ایدیوپاتیک، پارکینسونیسم به دنبال انسفالیت
بالغین: 1mg الی 2mg خوراکی یا تزریقی. در پارکینسونیسم ایدیوپاتیک: شروع با دوز 0.5mg الی 1mg در زمان خواب و در پارکینسونیسم به دنبال انسفالیت: 2mg/day. افزایش تدریجی دوز به میزان 0.5mg هر 6-5 روز تا رسیدن به اپتیمم دوز و سپس ادامه به عنوان درمان نگهدارنده. حداکثر دوز روزانه 6mgمنقسم در 4-2 دوز و یا تک دوز شبانه. خوراکی یا تزریقی.
توجه: امکان تجویز دارو به همراه لوودوپا یا لوودوپا- کربی دوپا. اصلاح دورهای دوز با توجه به پاسخ بالینی بیمار.
توجه: عدم تحمل دوز بالای دارو در افراد پیر و لاغر.
توجه: کاهش یا قطع تدریجی دوز در صورت جایگزینی با داروی آنتیکولینرژیک دیگر.
اطفال بالای 3 سال: 0.02mg الی 0.05mg ، یک تا دو بار در روز. تجویز با احتیاط به دلیل خواص آتروپینی دارو.
• علایم اکستراپیرامیدال ناشی از داروهای آنتیسایکوتیک
بالغین: موثر در درمان عوارض زودهنگام داروهای آنتیسایکوتیک با احتمال عدم تاثیر بر روی عوارض دیرهنگام مثل دیسکینزی تاخیری. دوز معمول: 1mg الی 4mg، یک یا دو بار در روز خوراکی یا تزریقی. در موارد اورژانس مثل دیستونی حاد: 1mgالی 2mg IM یا IV و به دنبال آن 1mg الی 2mg خوراکی دو بار در روز، جهت جلوگیری از عود. قطع درمان پس از 2-1 هفته جهت مشخص کردن نیاز بیمار به ادامه درمان. ادامه درمان، در صورت عود مجدد علایم.
اطفال: همانند درمان پارکینسونیسم.
|
